Planowanie posiłków na pełnych obrotach. Jak organizuję swój tydzień jako mama nastolatka z PKU?

Zakupy przy diecie PKU? Częściej klikamy, zamiast chodzić między półkami

Większość zakupów robimy przez internet – jest to dla mnie ogromne ułatwienie. Mogę spokojnie usiąść wieczorem, sprawdzić, czego potrzebujemy, przejrzeć składy i zamówić większą ilość produktów. Przy diecie PKU lubię mieć pewien zapas. Nie oznacza to oczywiście, że mamy w domu magazyn na pół roku, ale staram się, żeby podstawowych produktów nigdy nagle nie zabrakło.

Są też rzeczy, które kupujemy na miejscu, w zwykłych sklepach. Należą do nich między innymi mleko kokosowe, żelki bez żelatyny czy wegańskie jogurty. To produkty, które dobrze mieć pod ręką, bo mogą uratować śniadanie, kolację albo po prostu ochotę na coś słodkiego. Przy PKU nauczyłam się też, że warto mieć w domu produkty „na wszelki wypadek”. W końcu apetyt nastolatka potrafi zmienić się szybciej niż plan na cały dzień.

Dlaczego warto wcześniej zaplanować obiady przy diecie PKU?

Obiady staramy się planować przynajmniej dzień wcześniej. To chyba jedna z najważniejszych zasad, która naprawdę ułatwia nam życie. Wieczorem myślę o tym, co przygotuję następnego dnia i sprawdzam, czy mam wszystkie składniki. Jeśli czegoś brakuje, wiem, że mogę jeszcze coś dokupić albo zmienić pomysł. Dzięki temu rano nie zaczynam dnia od nerwowego zaglądania do lodówki i zastanawiania się, co właściwie można przygotować.

Sięgamy też po sezonowe produkty – we wrześniu królują kurki w sosie śmietanowym, które Antek bardzo polubił. Takie momenty cieszą, bo pokazują mi, że dieta PKU może być różnorodna i naprawdę smaczna. Oczywiście nie każdy dzień wygląda tak samo. Czasem planujemy konkretny obiad, a czasem życie pisze własny scenariusz.

Sprawdź także: Jak edukować rodzinę i znajomych na temat PKU

Śniadanie PKU do szkoły musi być proste

Wraz z rozpoczęciem szkoły średniej zmieniła się u nas organizacja dnia. Doszły dojazdy, a co za tym idzie – Antek spędza dużo czasu poza domem. Śniadanie do szkoły musi być więc przede wszystkim łatwe do zjedzenia, bez podgrzewania, wielkiego przygotowywania i konieczności szukania odpowiedniego miejsca, żeby spokojnie usiąść z talerzem. Liczy się wygoda. Kanapka, coś prostego do zjedzenia, produkt, który można zabrać ze sobą. Nie zawsze musi być wyszukane. W przypadku nastolatka często najważniejsze jest po prostu to, żeby chciał to zjeść. Bo możemy przygotować najpiękniejsze i najbardziej przemyślane śniadanie, ale jeśli wróci do domu nietknięte, to cały nasz plan nie ma większego sensu.

Preparat PKU zawsze jest w plecaku

W szkolnym plecaku zawsze jest porcja preparatu. To dla nas już właściwie codzienność. Bardzo wygodnym rozwiązaniem okazał się Cooler od Vitaflo – można zabrać go ze sobą wszędzie i spożyć w ciągu dnia bez konieczności dodatkowego przygotowywania. Przy obecnym trybie nauki ma to dla nas ogromne znaczenie. Antek jest coraz bardziej samodzielny, a ja mam większy spokój, wiedząc, że odpowiednią porcję ma ze sobą.

W dni treningowe pamiętamy również o dodatkowej porcji białka z preparatu. Przy większej aktywności fizycznej trzeba jeszcze lepiej zadbać o to, żeby organizm miał wszystko, czego potrzebuje.

Obiad „na mieście” przy diecie PKU

Nie zawsze da się wszystko zaplanować i czasami Antek zjada obiad poza domem. Wtedy najczęściej wybór jest dość prosty – frytki albo zupa, zależnie od sytuacji i tego, co jest dostępne. I tutaj również nauczyliśmy się elastyczności. Kiedyś pewnie bardziej stresowałabym się każdą taką sytuacją, dzisiaj wiem, że życie z PKU nie może polegać wyłącznie na siedzeniu w domu i jedzeniu dokładnie tego, co zostało wcześniej zaplanowane. Nastolatek musi przecież żyć, spotykać się z kolegami, jeździć do szkoły, trenować, czasem zjeść coś poza domem. Najważniejsze jest to, żeby wiedział, jak podejmować bezpieczne decyzje. A Antek jest w tym naprawdę bardzo świadomy.

Najłatwiej jest wtedy, kiedy dziecko samo mówi, na co ma ochotę

To chyba jedna z rzeczy, które najbardziej zmieniły się wraz z dorastaniem. Antek często sam mówi: „Mamo, zjadłbym…”. I wiecie co? To jest dla mnie bardzo pomocne. Nie muszę wymyślać całego menu w ciemno. Jeśli wiem, na co ma ochotę, łatwiej mi zaplanować posiłek i znaleźć odpowiednie produkty. Oczywiście czasami słyszę kilka pomysłów w ciągu jednego dnia i nie wszystkie jesteśmy w stanie zrealizować od razu, ale sam fakt, że on uczestniczy w planowaniu jedzenia, jest dla mnie bardzo ważny. To już nie jest tylko „mama pilnuje diety” – to jest jego dieta i jego odpowiedzialność, a ja jestem obok, żeby pomóc.

Przeczytaj też: Kiedy i jak pozwolić dziecku z PKU na pierwsze samodzielne wybory dietetyczne?

Jak wieczorna organizacja ułatwia poranne wyjście do szkoły?

Pracuję zawodowo na pełen etat, dlatego nauczyłam się jednej rzeczy: wieczorem lubię wiedzieć, co będzie następnego dnia. Nie chodzi tylko o jedzenie. Myślę o tym, o której Antek wstaje, co zabiera do szkoły, czy ma trening, kiedy wróci, czy będzie jadł obiad w domu, czy może gdzieś po drodze. Przygotowuję to, co mogę przygotować wcześniej, dzięki czemu rano jest mniej chaosu. Poranki z nastolatkiem i tak potrafią być wystarczająco dynamiczne, nie potrzebuję jeszcze zastanawiać się, gdzie jest preparat, czy mamy pieczywo i co właściwie zapakować do szkoły. Wieczorne przygotowanie zajmuje czasem kilkanaście minut, a daje mi poczucie, że kolejny dzień jest trochę bardziej pod kontrolą.

Plan to plan, ale życie też ma swoje zasady

Nie zawsze wszystko wychodzi zgodnie z naszym harmonogramem. Czasami zmienia się godzina treningu, czasami ktoś wraca później, czasami Antek ma ochotę na zupełnie coś innego. I to jest w porządku. Planowanie nie ma przecież sprawić, że każdy dzień będzie wyglądał identycznie. Ma nam ułatwiać życie, a nie je komplikować, dlatego staram się zostawiać sobie trochę przestrzeni. Mamy produkty, z których można szybko przygotować posiłek, mamy zapas, preparat i kilka sprawdzonych pomysłów na śniadania i kolacje. A przede wszystkim mamy coraz więcej doświadczenia.

PKU nauczyło mnie organizacji

Kiedyś pewnie nie uwierzyłabym, że można aż tak dużo planować wokół jedzenia. Dzisiaj wiem, że dobra organizacja naprawdę daje spokój. Nie chodzi o perfekcję, nie mam rozpisanego każdego kęsa na cały tydzień, nie gotuję codziennie skomplikowanych dań i nie zawsze mam czas i siłę na kulinarne eksperymenty. Czasami jest bardzo zwyczajnie – kanapka, jogurt, zupa, frytki, makaron, kurki w sosie śmietanowym, preparat wypity w szkole, kolacja przygotowana na szybko. I właśnie ta zwyczajność jest najważniejsza.

PKU jest częścią naszego życia, ale nie może być całym naszym życiem. Dlatego planuję, sprawdzam, kupuję z wyprzedzeniem, przygotowuję i pamiętam o preparacie, ale jednocześnie staram się zostawiać miejsce na spontaniczność. Bo mam w domu nastolatka, a nastolatek – jak wiadomo – potrafi zmienić zdanie szybciej, niż mama zdąży skończyć planowanie obiadu. I chyba właśnie tego nauczyła mnie dieta PKU: warto być przygotowanym, ale jeszcze ważniejsze jest umieć dostosować się do życia.