Jak praktyka wdzięczności pomaga w leczeniu fenyloketonurii?

Kobieta z fenyloketonurią praktykuje wdzięczność
  • Data publikacji: 19.03.2026
  • 5 min.
Mgr Estera Kołkowska

Mgr Estera Kołkowska

Fenyloketonuria to wrodzona, rzadka choroba metaboliczna, która nieleczona prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Osoby z PKU przez całe życie muszą przestrzegać rygorystycznej diety niskofenyloalaninowej, planować posiłki, przyjmować specjalistyczne preparaty białkozastępcze oraz stale badać stężenie fenyloalaniny we krwi.

Dzień Chorób Rzadkich – czas na celebrację sukcesów w leczeniu PKU

W ostatni dzień lutego obchodziliśmy Dzień Chorób Rzadkich. To wyjątkowe święto, w które każdy pacjent powinien celebrować dumę z pokonywania codziennych wyzwań, które stawia przed nim fenyloketonuria, swój upór oraz zaangażowanie w proces leczenia.

Bycie z siebie dumnym to ważny element zdrowia psychicznego. Docenianie samego siebie sprzyja większej odporności psychicznej na stresujące wydarzenia, zwiększa satysfakcję z życia oraz poczucie własnej wartości. Jednym ze sposobów wzmacniania dumy z samego siebie jest rozwijanie w sobie postawy wdzięczności.

Czym jest praktyka wdzięczności i jak działa na mózg?

Praktykowanie wdzięczności to proste, lecz niezwykłe narzędzie psychologiczne, dzięki któremu możemy przestawić nasz mózg na bardziej pozytywne widzenie świata. Odczuwanie wdzięczności odsuwa naszą uwagę od negatywnych doświadczeń i kieruje ją w stronę tego, co pozytywne i budujące.

Jednym ze sposobów praktykowania jest prowadzenie dziennika wdzięczności. Wystarczy kilka minut dziennie, aby zastanowić się i zapisać parę rzeczy, za które jesteśmy wdzięczni i które przynoszą nam radość – niezależnie od tego, jak nieistotne mogą się wydawać.

Jeśli nie lubimy journallingu, możemy praktykować wdzięczność poprzez medytację. Wystarczy pomyśleć o trzech rzeczach, za które jesteśmy w swoim życiu wdzięczni i pobyć w pozytywnych emocjach, jakie wywołują.

Można również wybrać się na spacer, koncentrując swoją uwagę na pięknie otoczenia i wyrażać wdzięczność za proste przyjemności, jak promienie słońca na twarzy.

Przeczytaj również: Wdzięczność jako siła w PKU

Jak wdzięczność wspiera leczenie PKU?

Doświadczanie wdzięczności wiąże się z poczuciem dobrostanu. Wiele badań naukowych wskazuje na bezpośredni związek wdzięczności z dobrym samopoczuciem oraz zadowoleniem z życia. Wdzięczność zwiększa pozytywne emocje, subiektywne poczucie szczęścia oraz optymizm.

Praktykowanie wdzięczności zmniejsza nasilenie objawów depresji czy lęku. Badania wskazują również na poprawę zdrowia fizycznego, ze względu na zwiększenie aktywności fizycznej czy też poprawę jakości snu. Odczuwanie wdzięczności sprzyja także akceptowaniu swojego stanu zdrowia, a co za tym idzie – dostosowaniu się do powstałych ograniczeń i szukaniu sposobów radzenia sobie z wyzwaniami wynikającymi z choroby.

Sprawdź także: Małe radości w PKU – jak celebrować sukcesy w fenyloketonurii?

Dlaczego warto być wdzięcznym sobie za codzienną dbałość o zdrowie z PKU?

W praktykowaniu wdzięczności nie chodzi o udawanie, że wszystko jest idealnie, a trudności związane z PKU zniknęły, lecz o zmianę perspektywy – dostrzeganie dobrych rzeczy, nawet jeśli są one małe.

Może czujesz wdzięczność za dobre wyniki badań lub powrót do diety po dłuższym czasie? A może za znalezienie nowego przepisu niskobiałkowego? Przede wszystkim warto być wdzięcznym sobie samemu za to, że stosując się do niełatwych zaleceń lekarzy i dietetyków każdego dnia dba się o siebie, swoje zdrowie i przyszłość. Wówczas leczenie nie jest tylko przykrym obowiązkiem, lecz świadomym wyborem. Poczucie wpływu na swoje życie jest fundamentem wewnętrznej siły, motywacji do dalszego działania i sięgania po więcej.

Jakie są trzy rzeczy, za które czujesz dzisiaj wdzięczność?

 

Bibliografia:

  • Cunha, L. F., Pellanda, L. C., & Reppold, C. T. (2019). Positive psychology and gratitude interventions: A randomized clinical trial. Frontiers in Psychology, 10, 584.
  • Diniz, G., Korkes, L., Schiliró Tristão, L., Pelegrini, R., Bellodi, P. L., & Bernardo, W. M. (2023). The effects of gratitude interventions: A systematic review and meta-analysis. Einstein (São Paulo), 21, eRW0371.
  • Emmons, R.A., Crumpler, C.A. (2000). Gratitude as a Human Strength: Appraising the Evidence. Journal of Social and Clinical Psychology, 19(1), 56–69.
  • Emmons, R.A., McCullough, M.E. (2003). Counting blessings versus burdens: An experimental investigation of gratitude and subjective well-being in daily life. Journal of Personality and Social Psychology, 84(2), 377–389.
  • Tomczyk, J., Nezlek, J. B., & Krejtz, I. (2022). Gratitude can help women at‑risk for depression accept their depressive symptoms, which leads to improved mental health. Frontiers in Psychology, 13, 878819.
  • Wolanin, A. (2020). Wdzięczność a dobrostan człowieka – zależności i mechanizmy. Polskie Forum Psychologiczne, 25(4), 406–416.

 

Artykuł był pomocny?
Podziel się nim z innymi!

BądźMY w kontakcie!

jeśli masz pytania lub wątpliwości - napisz do nas.