Leczenie fenyloketonurii na świecie – nowoczesne terapie i leki

Łańcuch papierowych ludzików symbolizujących wsparcie w leczeniu fenyloketonurii
  • Data publikacji: 03.09.2024
  • 10 min
dr n. med. dietetyk Joanna Żółkowska

dr n. med. dietetyk Joanna Żółkowska

Fenyloketonuria (PKU) przestała być chorobą leczoną wyłącznie rygorystyczną dietą. Choć eliminacja fenyloalaniny (Phe) pozostaje fundamentem, medycyna XXI wieku oferuje rozwiązania farmakologiczne, które zmieniają życie pacjentów. Jak wygląda standard opieki w Polsce na tle globalnych rozwiązań?

Standardy leczenia PKU: Polska na tle innych krajów

Polska jest uznawana za jeden z krajów o najlepiej zorganizowanym systemie opieki nad pacjentem z PKU, co zawdzięczamy m.in. pionierskim działaniom prof. Barbary Cabalskiej, która już w 1965 r. wprowadziła w Polsce badania przesiewowe (test Guthriego). Dzięki temu niemal 100% chorych w naszym kraju jest diagnozowanych w pierwszych dniach życia.

Współczesne standardy leczenia fenyloketonurii w Polsce są ściśle zintegrowane z Europejskimi Wytycznymi (European Guidelines for PKU) z 2017 roku. Jak wypadamy na tle świata?

  • Model opieki „leczenie przez całe życie” – Polska, podobnie jak większość krajów UE i USA, stosuje model „diet for life”. Oznacza to, że pacjenci pozostają pod opieką specjalistycznych poradni metabolicznych również po osiągnięciu pełnoletniości, co nie jest standardem w każdym kraju (w niektórych regionach świata opieka po 18. roku życia jest znacznie trudniej dostępna).
  • Wartości docelowe Phe – polskie standardy są restrykcyjne i zgodne z europejskimi – dążymy do utrzymania stężenia Phe w granicach 120–360 µmol/l (2–6 mg/dl) u dzieci oraz do 600 µmol/l (10 mg/dl) u dorosłych. W USA wytyczne bywają bardziej liberalne dla dorosłych, dopuszczając nieco wyższe progi, jednak Europa (w tym Polska) kładzie większy nacisk na ochronę funkcji poznawczych przez całe życie.
  • Złoty standard terapeutyczny – na całym świecie, w tym w Polsce, podstawą pozostaje dieta ubogofenyloalaninowa. Składa się ona z preparatów aminokwasowych (bez Phe), specjalistycznej żywności medycznej oraz produktów naturalnie niskobiałkowych. Polska wyróżnia się na tle wielu krajów bardzo dobrą siecią poradni metabolicznych, które zapewniają stały monitoring biochemiczny pacjenta.

Sprawdź także: Historia leczenia fenyloketonurii – kartki z kalendarza

Refundacja preparatów PKU i żywności niskobiałkowej

Dostępność leczenia jest silnie uzależniona od polityki zdrowotnej danego kraju. Przykładowo, w Polsce preparaty aminokwasowe są w pełni refundowane (na ryczałt), co jest ogromnym sukcesem systemu, jednak specjalistyczna żywność niskobiałkowa – taka jak chleby, mąki czy makarony – nadal nie podlega refundacji i stanowi istotne obciążenie finansowe dla rodzin. Sytuacja wygląda inaczej w krajach takich jak Niemcy, Wielka Brytania czy USA, gdzie pacjenci mogą liczyć na różnorodne systemy wsparcia, obejmujące zarówno pełną refundację żywności medycznej, jak i celowane dopłaty do zakupu produktów niskobiałkowych.

Nowoczesne metody leczenia farmakologicznego

Farmakoterapia w PKU ma na celu zwiększenie tolerancji na fenyloalaninę z diety lub obniżenie jej poziomu we krwi bez konieczności drastycznych restrykcji.

Tetrahydrobiopteryna (BH4) i lek Kuvan

Tetrahydrobiopteryna (BH4) to naturalny kofaktor enzymu hydroksylazy fenyloalaniny (PAH), który umożliwia prawidłową pracę tego enzymu i pozwala na przekształcenie fenyloalaniny do tyrozyny. Podanie syntetycznego odpowiednika tej substancji, znanego jako sapropteryna, pomaga w pewnym stopniu „naprawić” działanie uszkodzonego enzymu, co jest szczególnie skuteczne u pacjentów z łagodniejszymi postaciami PKU. Dzięki takiemu leczeniu możliwe jest uzyskanie znacznej liberalizacji diety, a w niektórych przypadkach nawet jej całkowite zaprzestanie, jednak pacjenci muszą regularnie kontrolować stężenia fenyloalaniny i ściśle stosować się do indywidualnych zaleceń żywieniowych.

W Polsce lek Kuvan (BH4) dostępny jest w formie tabletek, jednak jego refundacja obejmuje wyłącznie pacjentów z nietypową postacią fenyloketonurii, wynikającą z deficytu biopteryny. Osoby z klasyczną postacią choroby, mimo że w wielu krajach na świecie ta forma terapii jest dla nich standardem, w Polsce mogą pozyskać lek jedynie w ramach procedury importu docelowego, co zazwyczaj wiąże się z brakiem refundacji.

Pegwaliaza (PEG-PAL) – enzymatyczna terapia zastępcza

Pegwaliaza, dostępna pod nazwą handlową Palynziq, to uznawany za przełomowy lek zatwierdzony przez FDA oraz EMA w 2018 roku. Mechanizm jego działania polega na podawaniu drogą podskórną enzymu, który rozkłada fenyloalaninę bezpośrednio do amoniaku i kwasu cynamonowego, co pozwala na skuteczne ominięcie uszkodzonego szlaku metabolicznego w wątrobie. Terapia ta jest przeznaczona przede wszystkim dla dorosłych pacjentów, u których mimo stosowania innych metod utrzymują się wysokie stężenia Phe we krwi. Mimo wysokiej skuteczności klinicznej stosowanie tego leku wiąże się z wyzwaniami w postaci częstych działań niepożądanych, takich jak reakcje skórne w miejscu wkłucia, bóle stawów czy ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Warto zaznaczyć, że ta substytucyjna terapia enzymatyczna nie jest obecnie dostępna ani refundowana w Polsce.

Duże neutralne aminokwasy (LNAA)

Kolejną metodą wspierającą leczenie są duże neutralne aminokwasy (LNAA), które wykorzystują naturalny mechanizm konkurencji na poziomie bariery krew-mózg. Aminokwasy te oraz fenyloalanina przenoszone są do układu nerwowego za pomocą tego samego transportera białkowego o nazwie LAT1. Ponieważ transporter ten posiada naturalnie wysokie powinowactwo do fenyloalaniny, jej wysoki poziom we krwi automatycznie zwiększa napływ tego aminokwasu do mózgu. Zastosowanie suplementacji LNAA pozwala na skuteczne blokowanie tej drogi, co skutkuje obniżeniem stężenia neurotoksycznej fenyloalaniny w mózgu oraz jednoczesnym zwiększeniem stężenia tyrozyny i tryptofanu. Przywrócenie prawidłowej równowagi aminokwasowej pozwala na liberalizację diety, choć leczeniu musi towarzyszyć odpowiedni plan żywieniowy zapewniający pokrycie zapotrzebowania na wszystkie składniki odżywcze.

Preparaty te przeznaczone są głównie dla młodzieży i dorosłych, w tym osób nieprzestrzegających w pełni zaleceń dietetycznych oraz pacjentów późno zdiagnozowanych. Istnieją jednak ważne ograniczenia: LNAA nie mogą być stosowane u dzieci oraz u kobiet w ciąży, ponieważ nie zapobiegają one uszkodzeniu płodu. Obecnie preparaty nie są dostępne w oficjalnej dystrybucji w Polsce.

Glikomakropeptyd (GMP) – innowacja w diecie niskofenyloalaninowej

Glikomakropeptyd (GMP) to produkt powstający podczas produkcji sera, pochodzący z białek mleka krowiego i charakteryzujący się naturalnie niską zawartością fenyloalaniny. Jest on bogaty w cenne aminokwasy, takie jak walina, izoleucyna i treonina, jednak zawiera małą ilość aminokwasów aromatycznych: tyrozyny i tryptofanu. Z tego względu suplementacja tymi konkretnymi związkami jest konieczna, aby zapewnić wysoką wartość odżywczą białka stosowanego w leczeniu fenyloketonurii. Największą zaletą preparatów opartych o GMP są ich doskonałe właściwości organoleptyczne – pod względem smaku, zapachu i koloru znacznie przewyższają one tradycyjne mieszanki aminokwasowe. Ponadto dają większe uczucie sytości i przyczyniają się do utrzymania prawidłowej kontroli metabolicznej.

Zróżnicowana gama produktów na bazie GMP, obejmująca nie tylko proszki, ale również puddingi czy batony, sprawia, że są one bardzo chętnie stosowane przez pacjentów, zwłaszcza młodzież i osoby dorosłe. Należy jednak pamiętać, że podczas stosowania GMP konieczna jest stała, odpowiednia dieta z ograniczeniem fenyloalaniny. Obecnie w Polsce dostępny i refundowany jest tylko jeden preparat tego typu – PKU sphere, mający formę proszku w saszetkach dostępnego w pięciu smakach. W wielu innych krajach dostępność różnych form i smaków produktów opartych na GMP jest znacznie większa, co istotnie wpływa na komfort życia pacjentów.

Sprawdź także: Wszystko, co warto wiedzieć o PKU – poznaj Europejskie Standardy Rozpoznawania i Leczenia Fenyloketonurii

Przyszłość leczenia fenyloketonurii – nad czym pracują naukowcy?

Przyszłość leczenia fenyloketonurii wykracza daleko poza tradycyjną farmakologię, skupiając się na nowoczesnych technologiach inżynierii genetycznej i mikrobiologii. Jednym z najbardziej obiecujących kierunków jest terapia genowa, która polega na wprowadzaniu prawidłowego genu PAH bezpośrednio do komórek wątroby za pomocą wektorów wirusowych, co daje nadzieję na trwałe wyleczenie i wyeliminowanie objawów fenyloketonurii. Równolegle naukowcy pracują nad wykorzystaniem technologii edycji genomu, takiej jak CRISPR/Cas9, która umożliwia precyzyjne „naprawianie” konkretnych mutacji bezpośrednio w DNA pacjenta. Innowacyjnym podejściem jest również zastosowanie probiotyków modyfikowanych genetycznie – tzw. leczniczych bakterii, które po zasiedleniu układu pokarmowego byłyby zdolne do rozkładania fenyloalaniny zawartej w pożywieniu, zanim przedostanie się ona do krwiobiegu.

 

Leczenie fenyloketonurii wkracza w zupełnie nową fazę, w której rygorystyczna dieta przestaje być jedynym rozwiązaniem. Choć Polska może poszczycić się światowej klasy systemem badań przesiewowych oraz pełną refundacją preparatów aminokwasowych i innowacyjnego GMP, przed pacjentami wciąż stoją istotne wyzwania. Głównymi barierami pozostają koszty specjalistycznej żywności niskobiałkowej oraz ograniczony dostęp do nowoczesnej farmakologii, takiej jak Kuvan czy Pegwaliaza, które w wielu krajach są już standardem. Kluczem do sukcesu pozostaje jednak stała edukacja, wczesna diagnostyka oraz dążenie do pełnej refundacji wszystkich metod leczniczych, które realnie podnoszą jakość życia osób z PKU.

 

Artykuł był pomocny?
Podziel się nim z innymi!

BądźMY w kontakcie!

jeśli masz pytania lub wątpliwości - napisz do nas.